του κ. Βασίλειου Ζωτάκη Managing Director του Εκπαιδευτικού Οργανισμού EUROTRAINING
Πέρα από τεχνικές γνώσεις.
Σε έρευνες που διεξάγονται κάθε χρόνο σε εργοδότες παγκοσμίως, το συμπέρασμα είναι σχεδόν πάντα το ίδιο: οι τεχνικές γνώσεις είναι απαραίτητες, αλλά σπάνια αρκούν από μόνες τους. Η ικανότητα επικοινωνίας, η συνεργασία, η διαχείριση χρόνου και η προσαρμοστικότητα κατατάσσονται σταθερά ανάμεσα στα πιο περιζήτητα χαρακτηριστικά ενός εργαζομένου. Πρόκειται για αυτό που αποκαλούμε soft skills — έναν όρο που ακούγεται ίσως ήπιος, αλλά περιγράφει δεξιότητες με ισχυρή και μετρήσιμη επίδραση στην επαγγελματική επιτυχία.
Δεξιότητες που δεν βαθμολογούνται.
Τα soft skills — ή αλλιώς διαπροσωπικές και κοινωνικές δεξιότητες — είναι ένα σύνολο ικανοτήτων που δεν περιλαμβάνονται συνήθως σε κανένα επίσημο πρόγραμμα σπουδών. Η ενεργητική ακρόαση, η ικανότητα επίλυσης συγκρούσεων, η κριτική σκέψη, η αυτοδιαχείριση, η προσαρμοστικότητα — όλα αυτά δεν διδάσκονται ως μαθήματα, δεν βαθμολογούνται σε εξετάσεις και δεν αναγράφονται σε πτυχίο. Παρόλα αυτά, οι εργοδότες τα αναφέρουν ξανά και ξανά ως τα πιο κρίσιμα χαρακτηριστικά ενός εργαζομένου.
Το κενό που αφήνει η εκπαίδευση.
Το παράδοξο είναι πως ενώ το εκπαιδευτικό σύστημα αφιερώνει χρόνια στην προετοιμασία των νέων για την αγορά εργασίας, αφήνει αναξιοποίητο ακριβώς αυτό το κομμάτι. Ένας απόφοιτος μπορεί να γνωρίζει άπταιστα τη θεωρία της λογιστικής ή τα πρωτόκολλα δικτύων, αλλά να μην ξέρει πώς να διαχειριστεί μια δύσκολη συνομιλία με έναν πελάτη ή πώς να οργανώσει αποτελεσματικά μια ομάδα. Αυτό το κενό δεν γεφυρώνεται από μόνο του — πρέπει να αντιμετωπιστεί συνειδητά και μεθοδικά.
Η συμβολή των σύγχρονων εκπαιδευτικών φορέων
Στα σύγχρονα εκπαιδευτικά κέντρα που δίνουν έμφαση στην ολόπλευρη ανάπτυξη του σπουδαστή, η καλλιέργεια soft skills δεν είναι ένα προαιρετικό «πλεονέκτημα» — είναι αναπόσπαστο κομμάτι της εκπαίδευσης. Μέσα από ασκήσεις επικοινωνίας, ομαδικά projects, προσομοιώσεις επαγγελματικών σεναρίων και την ίδια την πρακτική άσκηση, οι σπουδαστές μαθαίνουν να συνεργάζονται, να ηγούνται, να αποτυγχάνουν και να ξαναδοκιμάζουν. Μαθαίνουν, με άλλα λόγια, να είναι επαγγελματίες και όχι απλώς κάτοχοι γνώσεων.
Η διαχρονική αξία των ανθρώπινων δεξιοτήτων.
Η αλήθεια είναι πως στον σύγχρονο κόσμο, οι τεχνικές γνώσεις ανανεώνονται και απαξιώνονται με ολοένα μεγαλύτερη ταχύτητα. Αυτό που μένει σταθερό, αυτό που διατηρεί την αξία του ανεξάρτητα από κλάδο και εποχή, είναι η ικανότητα του ανθρώπου να σκέφτεται, να επικοινωνεί και να συνεργάζεται. Όποιος το κατανοεί αυτό και το ενσωματώνει στην εκπαίδευση που προσφέρει, δεν εκπαιδεύει απλώς επαγγελματίες — διαμορφώνει ανθρώπους έτοιμους για τη ζωή.
