Παρά την απόφαση του ΣτΕ για τη μη χορήγηση του 13ου & 14ου μισθού στο Δημόσιο, η διεκδίκησή τους συνεχίζει να αποτελεί κεντρικό αίτημα του συνόλου των 600.000 Δημοσίων Υπαλλήλων !  

Αντώνιος Νικολόπουλος – Μαριόλης , Δημοσιολόγος – Γερνικός Σύμβουλος ΑΔΕΔΥ – Γεν. Γραμ. ΠΟΣΕ ΕΦΚΑ

Όπως έγινε γνωστό από τον εκπρόσωπο Τύπου του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), παρέδρου Νίκου Σεκέρογλου, η Ολομέλεια του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της χώρας, με Προεδρεύοντα τον Μιχ. Πικραμένο και Εισηγητή τον Ιω. Μιχαλακόπουλο, αποφάνθηκε τελικώς με την με αριθμό 1201/2026 απόφασή της, ότι είναι νόμιμη και απόλυτα συνταγματική αλλά και συμβατή με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, η μη χορήγηση  των επιδομάτων εορτών και αδείας στους δημοσίους υπαλλήλους, τα οποία λόγω μνημονίων και της τότε βίαιης δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας μας, είχαν καταργηθεί οριστικώς με τον ν. 4093/2012. Η απόφαση αυτή της 29μελή Ολομέλειας του ανωτάτου δικαστηρίου, εκδόθηκε στα πλαίσια της προτύπου δίκης του άρθρου 1 παρ.1 του ν. 3900/2010, μετά από προσφυγή εκπαιδευτικού στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών (όπου υπήρξε και παρέμβαση υπέρ του από μεριάς Α.Δ.Ε.Δ.Υ.), με την οποία ζητούσε την επαναχορήγηση των τριών δώρων και κατά προέκταση την καταβολή αποζημίωσης για τα έτη 2023 και 2024, σύμφωνα με την Κοινοτική Οδηγία 2022/2041, αλλά και τις  διατάξεις του ν. 3205/2003.  

Συνοπτικά, το σκεπτικό της απόφασης του ΣτΕ, επικεντρώνεται σε τρεις άξονες:

1. Δεν υπάρχει από τη μη χορήγησή τους στους δημοσίους υπαλλήλους, καμία δυσμενή διάκριση  σε βάρος τους σε σχέση με τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα (που τα λαμβάνουν κανονικά), διότι το εργασιακό καθεστώς που διέπει τους δημοσίους υπαλλήλους, είναι εντελώς διαφορετικό από αυτό των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα και άρα δεν τίθεται ζήτημα παραβίασης των αρχών της ισότητας, του σεβασμού της ανθρώπινης αξίας αλλά και της αναλογικότητας σε σχέση με τα δημόσια βάρη !
2. Παρότι η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας έχει βελτιωθεί αισθητά, σε σχέση με την πρόσφατη περίοδο της οικονομικής κρίσεως που επέβαλε την κατάργηση των σχετικών «δώρων», παρόλα αυτά το δικαστήριο κατέληξε ότι η δημοσιονομική δαπάνη που θα απαιτηθεί για την επαναχορήγησή τους και που υπολογίζεται στα 1,55 δις ευρώ, αποτελεί κρίσιμο παράγοντα αποσταθεροποίησης που θα ανέτρεπε την υφιστάμενη δημοσιονομική ισορροπία.
3. Η μη χορήγηση των τριών δώρων δεν προσβάλει το αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης των δημοσίων υπαλλήλων, ούτε προσβάλει το δικαίωμά τους στην ισότιμη κοινωνική συμμετοχή, αλλά και στην ηθική εκπλήρωση του χρέους τους στην εθνική και κοινωνική αλληλεγγύη.

Μετά από την παραπάνω εξέλιξη, υπήρξαν σχετικές Ανακοινώσεις, τόσο από πλευράς Α.Δ.Ε.Δ.Υ. όσο και άλλων συνδικαλιστικών φορέων, όπου ξεκαθαρίζεται η από εδώ και πέρα στάση του Συνδικαλιστικού Κινήματος των εργαζομένων του δημοσίου τομέα, η οποία δεν μπορεί να είναι άλλη από τη καθολική συνέχιση της διεκδίκησης, με συνδικαλιστικές δράσεις αλλά και με πολιτικές παρεμβάσεις σε όλα τα δυνατά επίπεδα, κρατώντας το όλο θέμα στην επικαιρότητα, έως ότου υπάρξει η τελική δικαίωση.

‘Αλλωστε, λίγο-πολύ, αναμενόταν ότι αυτή θα ήταν και η τελική κρίση του ΣτΕ και γι’ αυτό δεν δημιούργησε καμία έκπληξη σε κανέναν ! Αντιθέτως, έκπληξη θα ήταν εάν δικαίωνε τον προσφεύγοντα δημόσιο υπάλληλο και την Α.Δ.Ε.Δ.Υ., γι’ αυτό και η τελευταία στην  Ανακοίνωσή της στις 21 Αυγούστου 2026, αναφέρει ότι: «Η απόφαση του ΣτΕ δεν ακυρώνει τη διεκδίκηση των εργαζομένων στο Δημόσιο. Αντίθετα, μεταφέρει καθαρά την ευθύνη εκεί όπου πραγματικά ανήκει: στην πολιτική εξουσία. Η κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα να νομοθετήσει την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και να αποκαταστήσει την αδικία που βιώνουν οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο».

Το ίδιο σχεδόν ταυτόσημα αλλά και πιο έντονα, αναφέρει με Ανακοίνωσή της στις 24 Αυγούστου 2026 -όσο κι αν ακούγεται σε κάποιους παράδοξο- η Δ.Α.Κ.Ε. Δημοσίου Τομέα, η συνδικαλιστική δηλαδή παράταξη, που ανήκει στον ευρύτερο ιδεολογικό χώρο του δημοκρατικού και πατριωτικού Κοινωνικού Φιλελευθερισμού, άρα στον ίδιο με της ΝΕΑΣ  ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, η οποία αναφέρει χαρακτηριστικά σ’ αυτήν της την Ανακοίνωση, ότι: «Η διεκδίκηση της επιστροφής του 13^ου & 14^ου μισθού, του 2%, των μισθολογικών κλιμακίων 2016-17 κτλ, από κοινού με τη διεκδίκηση για ουσιαστικές και πραγματικές αυξήσεις των μισθών μας, ήταν μία πρωτοβουλία στην οποία πρωτοστάτησε η Δ.Α.Κ.Ε. ΔΤ, η οποία σήκωσε ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινής συνολικής προσπάθειας μας και εξελίχθηκε στη βασική και κύρια διεκδίκηση των δημοσίων υπαλλήλων. Ξεκαθαρίζουμε για ακόμα μία φορά ότι ο αγώνας αυτός δεν σταματά, δεν κάμπτεται από καμία δικαστική απόφαση και φυσικά δεν χαρίζεται σε κανέναν όψιμο επαναστάτη. Πάνω από όλα όμως δεν ατονεί ούτε με διαρροές ή φήμες από «κύκλους» για σταδιακή ή μερική επιστροφή των μισθών. Η Κυβέρνηση οφείλει να σταματήσει τις επικοινωνιακές διαρροές και να αντιληφθεί ότι έχει υποχρέωση να αντιμετωπίζει όλους τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα με ίσο τρόπο, νομοθετώντας την πλήρη επιστροφή του 13^ου-14^ου μισθού. Με νόμο καταργήθηκαν, με νόμο θα επιστρέψουν οι δύο μισθοί.»   

Όπως γίνεται, λοιπόν,  κατανοητό από όλα τα παραπάνω, η τελευταία απόφαση του ΣτΕ, κάθε άλλο παρά βάζει «ταφόπλακα», όπως γράφτηκε σε κάποια έντυπα ενημέρωσης και ιστοσελίδες του διαδικτύου, στην διεκδίκηση της επαναφοράς των «δώρων» στους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα ! Αυτό που πρόκειται να γίνει και θα φανεί σύντομα καθώς μπαίνουμε και σε έντονη προεκλογική περίοδο, είναι η αλλαγή πίστας ως προς την ένταση και την δυναμική διεκδίκηση, αλλά αυτή τη φορά προς τα κόμματα, ιδίως δε προς αυτά που επιθυμούν να έχουν συμμετοχή στην διακυβέρνηση της χώρας, καθώς η φωνή 600.000 εργαζομένων του δημοσίου, που μαζί με τις οικογένειές τους ξεπερνούν το 1.500.000, κάθε άλλο παρά μπορεί να περάσει  αδιάφορα από τον οποιονδήποτε !